عدد پنجاه
شهریور ۱۹, ۱۳۹۹
بهاریه
شهریور ۱۹, ۱۳۹۹

گل ممد چگونه در یادها ماند؟

گل ممد چگونه در یادها ماند؟

انهایی که رمان کلیدر محمود دولت ابادی را خوانده اند قهرمانش را میشناسند.گل ممد کلمیشی جوانی است که چون همه قهرمانان کوچک و بزرگ تاریخ کجرفتاریهای روزگار خود را بر نمی تابد و دست تقدیر او را به صحنه نبرد با انانی میکشاند که به گمان گل ممد بیش از حق خود طلب میکنند و در این میان گل ممد و امثال او باید تاوان زیاده خواهی انان را بدهند .اما تاریخ همواره تکرار میشود.گل ممد بعد از کشتن امنیه هایی که برای جمع کردن مالیات امده اند در مسیری قرار میگیرد که نهایت ان بسته شدن جنازه او و یارانش بر چوبهایی است که میتوان در کنار انها ایستاد و یک عکس یادگاری گرفت تا تنها سند داستان زندگی او شکل بگیرد.گل ممد در روزهای پایانی زندگی همان کاری را میکند که که بیست و هشت سال بعد خسرو گلسرخی میکند.حتما فیلمی را دیده اید که در انتهای دادگاه و به هنگام اعلام رای دادگاه از او میخواهند که فرجام خواهی کند و او در حالی که سیگاری به دست دارد شاهکارش را خلق میکند و میگوید من فرجام نمیخواهم و در برابر اصرار کسی که از او میخواهد تا چند کلمه برای فرجام خواهی بنویسد میگوید من میخواهم بمیرم میخواهم بمیرم(این صحنه از دادگاه گلسرخی در یو تیوب هست و دوستان میتوانند ان را مشاهده کنند).وقتی که یک نفر مامور میشود تا با گل ممد صحبت کند سه راه را پیش پای او میگذارد . گل ممد مختار است که بین فرار, تسلیم و مرگ یک راه را انتخاب کند و او همان راهی را انتخاب میکند که تاریخ و سرنوشت محتومش در پیش پایش گذاشته اند .گل ممد خسته از مبارزه , یارانش را حلال میکند تا به راه خود بروند و خود به همراه یاران نزدیکش یعنی بیک محمد (برادر کوچکتر) خان عمو (عموی گل ممد)و ستار رفیق همبندش در زندان به کوه میزند تا در هنگامه جنگ, زخمی به دیگران نرسد وکوه و دشت تنها از خون او و یاران نزدیکش رنگین شود.افسانه هستی گل ممد به پایان میرسد اما او در شعر مردم سرزمینش زنده می ماند .شعرهایی که زمزمه لبهای مردان و زنان در هنگامه کار و زندگی است .گل ممد در لالایی مادران زنده میماند .او و یادش گرمی بخش شبهایی میشوند که چوپان خراسانی تنها در کوه و دشت بیدار مانده است تا با هی هی صدا و اوازش گرگها را از گله دور نگهدارد.خراسانیها گل ممد را با این موسیقی میشناسند که دوستان نازنین فیس بوکیم را به شنیدن ان دعوت میکنم اما گل ممد برای بسیاری دیگر قهرمان کلیدر است.سخت است که بگوییم کدامیک سهم بیشتری درزنده نگهداشتن یاد و خاطره گل ممد داشته اند و کدامیک باعث جاودانه شدن نام و یاد او شده اند.محمود دولت ابادی یا شعری که از زبان زیور ,یعنی مادر گل ممد در حافظه موسیقیایی مردمان مانده است .هر چه هست من به شما دوستان نازنینم توصیه میکنم این موسیقی زیبا رابشنوید .شعر گل ممد بر یک ملودی ماندگار از گلستان ملودیهای مردمان شجاع شمال خراسان یعنی کردهای نازنین خراسانی که انها را کرمانج میگویند,نشسته است .
نه نه گل ممد

ایمروز که دور دورنس ننه گل ممد /
اسب سیات دجو لونس ننه گل ممد /
ای جاولونا همیشه نیس ننه گل ممد /
اسب سیات دبیشه نیس ننه گل ممد /
وصف شما د ایرونس ننه گل ممد /
عکس شما تهرونس ننه گل ممد /
کو جرق و جرق شمشیرت ننه گل ممد /
کو درق و درق هفت تیرت ننه گل ممد /
کو اجاقت کو اتاقت ننه گل ممد /
کو برارای قولچماقت ننه گل ممد /
او تخم مرغای لای نونت ننه گل ممد
آخر نرف نیش جونت ننه گل ممد

دیدگاه ها بسته شده است